Kruis199.jpg

LITANIE VOOR DE ZIELEN IN HET VAGEVUUR

Bid achter elke regel: Mijn Jezus, Barmhartigheid.

Heer erbarm U over de lijdende zielen en help:

Mijn lieve ouders en voorouders,

Mijn broers, zussen en familieleden,

Al mijn weldoeners naar ziel en lichaam,

Allen die mij door hun vriendschap nabij waren,

Allen die ik liefde en gebed verschuldigd ben,

Allen die mij hebben misdaan,

Die het meest moeten lijden,

Die van de bevrijding het verst af zijn,

Die de minste hulp ontvangen,

Die het minst voor de Kerk hebben verdiend,

De rijken die daar het armst zijn,

De machtigen die daar zo diep vernederd worden,

De verblinden die te laat hun dwaasheid inzagen,

De ijdelen die hun tijd hebben verkwist,

De armen die Gods rijkdom niet hebben gezocht,

De lauwen die het gebed te weinig hebben beoefend,

De tragen die zoveel goede werken hebben verzuimd,

De onverschilligen die de H. Sacramenten hebben verwaarloosd,

De gewoontezondaars die enkel door het wonder der genade werden gered,

De ouders die niet waakten over hun kinderen,

De blinde mensen die bijna enkel naar geld en genot streefden,

De aardsgezinden die hun geld of talenten niet voor de hemel hebben benut,

De dwazen die zo velen zagen sterven en toch niet dachten aan hun eigen dood,

Degenen die zich tot de grote reis niet bijtijds hadden uitgerust,

De Pausen, koningen en machthebbers,

De bisschoppen en hun raadgevers,

De overleden priesters van dit Bisdom,

De priesters en kloosterlingen van de gehele Katholieke Kerk,

Zij die op de slagvelden vielen,

Zij die in de zee werden begraven,

Zij die door een beroerte of hartstilstand om het leven kwamen,

Zij die zonder sacramenten stierven,

Zij die door natuurgeweld om het leven kwamen,

Allen die vandaag of morgen zullen sterven,

Onze eigen ziel wanneer zij voor Uw oordeel zal verschijnen.

Heer, geef hun ziel de eeuwige rust, en moge het eeuwige Licht hen verlichten, opdat ze mogen rusten in vrede. Amen.

Laat ons bidden
O Maria, die wij zo dikwijls hebben aangeroepen, wees bij ons sterfbed in het uur van onze dood. Wees er zoals onze moeder (er zou zijn indien ze nog leefde). Mis­schien zal onze verlamde tong Uw Naam niet meer kunnen uitspreken, maar ons hart zal steeds herhalen wat onze tong niet zeggen kan. Zullen we alleen zijn in dit pijnlijke uur, ver en verstoken van elke bijstand? Nee! We zullen glimlachend sterven omdat U er zal zijn! Dat geloven we, dat hopen we, dat weten we zeker! Nimmer zal U een van Uw kinderen teleurstellen die op U hun vertrouwen hebben gesteld. Dat is bekend en daar vertrouwen we op.  Amen.